مىكند ، و اگر هر دو بميرند ، يا ديوانه ، يا كافر شوند حاكم شرع دو نفر ديگر را معيّن مىكند . مسئله 3039 - اگر وصى نتواند به تنهايى كارهاى ميّت را انجام دهد و نتواند هم براى خود كمك بگيرد حاكم شرع براى كمك او يك نفر ديگر را معيّن مىكند . مسئله 3040 - اگر مقدارى از مال ميّت در دست وصى تلف شود ، چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى كرده و يا تعدّى از دستور ميّت نموده ، مثلًا ميّت وصيّت كرده است كه فلان مقدار به فقراى فلان شهر بده و او مال را به شهر ديگر برده و در راه از بين رفته و يا به فقراى شهر ديگر داده ضامن است ، و اگر كوتاهى نكرده و تعدّى هم ننموده ضامن نيست . مسئله 3041 - هرگاه انسان كسى را وصى كند و بگويد اگر آن كس بميرد فلانى وصى باشد ، بعد از آنكه وصى اوّل مرد ، وصى دوّم بايد كارهاى ميّت را انجام دهد . مسئله 3042 - حجّى كه بر ميّت واجب است و بدهكارى و حقوقى را كه مثل خمس و زكات و مظالم ، اداء كردن آنها واجب مىباشد ، بايد از اصل مال ميّت بدهند ، اگر چه ميّت براى آنها وصيّت نكرده باشد ولى اگر وصيّت كرده آنها را از ثلث مال بدهند لازم نيست از اصل مال بدهند ، مگر اين‌كه ثلث مال كافى نباشد كه در اين صورت كمبود آن را از اصل مال مىدهند . ولى در واجبات بدنى از قبيل نماز و روزه بطورى كه سابقاً گفته شد بر پسر بزرگ واجب است و اگر انجام نداد معصيت كرده است ولى در اصل مال نيست بلكه از ثلث مال مىباشد اگر وصيّت كرده باشد . مسئله 3043 - اگر مال ميّت از بدهىها و حج واجب و حقوقى كه مثل خمس و زكات و مظالم بر او واجب است زياد بيايد ، چنانچه وصيّت كرده باشد كه ثلث يا مقدارى از ثلث را به مصرفى برسانند ، بايد به وصيّت او عمل كنند و اگر وصيّت نكرده باشد ، هر چه مىماند مال ورثه است . مسئله 3044 - اگر مصرفى را كه ميّت براى وصيّت - در غير واجبات اصلى كه در بالا گفته شد - معيّن كرده ، از ثلث مال او بيشتر باشد ، وصيّت او در بيشتر از ثلث در صورتى صحيح است كه ورثه ، وصيّت را اجازه بدهند و تنها راضى بودن آنان كافى نيست . و اگر مدّتى بعد از مردن او هم اجازه بدهند صحيح است . و اگر برخى اجازه دهند و برخى نه ، فقط در سهم اجازه دهندگان صحيح و نافذ مىباشد . مسئله 3045 - اگر مصرفى را كه ميّت معيّن كرده ، از ثلث مال او بيشتر باشد ، و پيش